hoe ik een piper werd...
en mijn vriendin een drummer!
Welkom! Tof dat je de tijd neemt om mijn verhaal te lezen, ik beloof je: het is een interessant verhaal…
Wie ben ik?
Mijn naam is Bruce Korthout, geboren en getogen in Den Bosch en inmiddels neergestreken in het wonderschone Hedel net over de Maas bij Den Bosch (lees: de huizen waren daar nog een beetje te betalen).
Ik werk fulltime als personal trainer en run een sportbedrijf aan huis waar ik met bakken passie mensen help aan een fitter, sterker leven.
Hoe ik begon met doedelzak spelen
(en waarom dat eigenlijk begon als wraakactie)
Tijdens de coronacrisis liep mijn sportbedrijf flinke klappen op. Groepslessen mochten niet meer, buiten trainen werd beperkt en mijn hele inkomstenbron dreigde in te storten.
Dus wat deed ik? Juist, ik begon sportlessen te geven in mijn toenmalige huurappartement. Ja, in m’n woonkamer. Bank aan de kant, squats bij de salontafel etc..
En het werkte! Leden kwamen trouw sporten, ik behield mijn inkomen, zij hun gezondheid en fitheid. Tot de dag dat handhaving aan de deur stond, op aangeven van een buurvrouw die vond dat ik de corona regels aan mijn laars lapte.
Hoewel ik moest stoppen, bleef haar klacht in mijn hoofd hangen… Totdat er op een zaterdagavond, onder invloed van bier en slap geouwehoer, een vriend lacherig iets zei wat alles veranderde:
“Ze moet niet zeuren over sportgeluiden, je speelt niet eens een doedelzak ofzo.. dat had namelijk ook gekund!”
BAM. Dat was het!
Ik besloot: als ze dacht dat mijn sportlessen lawaaiig waren... wacht maar tot je een beginnend doedelzakspeler naast je hebt wonen, Buurvrouw.
De volgende dag bestelde ik een practice chanter, ging zo dicht mogelijk bij de muur zitten en begon mijn eerste gebrekkige toonladder. En dat was het begin van iets veel groters dan een burenruzie.
een onverwachte passie…
Ik werd meteen verliefd op de Pipes. Oefende elke dag; soms uren achter elkaar. Binnen een paar maanden sloot ik me aan bij Dutch Pipes and Drums, kreeg les van niemand minder dan Thomas Kerkhof (eerste professionele doedelzakspeler van Nederland!) en voor ik het wist draaide ik mijn eerste shows.
Fast forward naar nu:
Ik oefen nog steeds dagelijks ±90 minuten
Ik speel in meerdere bands, samen met mijn vriendin die inmiddels Schots drummen is gaan doen
We staan samen op internationale podia, in optochten en op grote evenementen
En ik geef zelf ook les, omdat ik geloof dat dit instrument meer mensen verdient die het écht goed willen leren
En het mooiste van alles?
Wat begon als een ludieke tegenactie, is uitgegroeid tot een levenslange passie én een tweede beroep.
Wil je een piper die weet wat toewijding is en die zijn publiek iets écht bijzonders wil geven?
Dan weet je me nu te vinden!
Bedankt buurvrouw..
